Sinner
16-12-2006, 00:08
İki kelimeyi bir araya getiremedim yıllarca... Ben nezaman konuşmak yada yazmak istesem Ali topu at kadar saçmalaşırdı cümlerler.Kompozisyon sınavlarıının açıklanan sonuçları alay konusu haline gelirdi, 50 kişilik sınfta. ama dönem ödevlerini çok severdim.Birtek o zaman yazabiliyordum.Zira cümleler korsan olurdu.Yaldızlı bir ansiklopedi kurtarırdı beni her seferinde..İşte bu şekilde bitti ,bitmez dediğim lise.
Bu cümle kuramama olayı ikili ilişkilerimdede her seferinde bir depreme yol açardı.Ne zaman bir kıza sevdalansam iki kelime edemeden giderdi yanımdan. Kısa keserdik cümleler gibi aşkları her seferinde.Yarım kalırdı sevdalarım.
Benim yazılmış hiç bir şiirim olmadı defter aralarında.Yada adım geçmedi bir kitapta..
Ben ne zaman konuşmak istesem Ali topu at kadar saçmaolurdu cümleler.
Liseden sonra askerlikte bitti. Derken yine bir kız çıktı karşıma. Bukez cümleler gibi kısa bitsin istemiyordum. Bembeyaz tüyleri olan yavru bir tavşan kadar şirindi çünkü.Ben adını dahi doğru düzgün söyleyemeden aşık oldum o şirinliğe.Hergece uzatırdım evimin yolunu.Zira Onun evi biraz ters bir yerdeydi.Tek düşüncem onu birdaha nezaman yada nekadar görebilceğimdi..Tam aynaları kendime doğru çevirmiştimki...Kısa keseyim , zira oda kısa kesmişti ilişkimizi.Ben iki kelime edemeden yarım kaldı yine cümlem. Ama bu cümle diğerlerinden farklıydı bu kez. İlk defa aşık olmuştum.Onun bu kısa kesmişliğiyle ben kahrettim kendimi. Bugün farkettim. Onun gidişiyle binlerce kelime gelmiş aklıma. Meğer kısa kesmek gerekirmiş bir aşkı, yazabilmek için.
Şu sıralar binlerce kelimeyle evliyim ama bu kez sen yoksun. Keşke yanımda olsaydın . Artık iki kelimeden fazlasını söyleyebiliyorum. Hatta uzun cümleleri dahi tek nefeste söyleyebiliyorum. AMA..
Uzun zaman sonra seni dün sahilde gördüm.Gözlerimin seni gördüğünde yaşadığı çocuksu heyecanın aynısını kalbimede yaşattım. Yanına doğru gelip sana iki kelime edicktim. Bu kez yapacaktım bunu... Ama heyecandan olsa gerek ellerinden tuttuğun kişiyi farketmedim. Bu kez ben iki kelime etmeden oradan uzaklaştım.....
Kimbilir birgün bu yazıyı sende okursun.Sana birtürlü diyemediğim o iki kelimeyi yazıcam şimdi alt satıra. O yüzden bu kısmını sadece sen oku olurmu?
Seni sevmiştim....
Bu cümle kuramama olayı ikili ilişkilerimdede her seferinde bir depreme yol açardı.Ne zaman bir kıza sevdalansam iki kelime edemeden giderdi yanımdan. Kısa keserdik cümleler gibi aşkları her seferinde.Yarım kalırdı sevdalarım.
Benim yazılmış hiç bir şiirim olmadı defter aralarında.Yada adım geçmedi bir kitapta..
Ben ne zaman konuşmak istesem Ali topu at kadar saçmaolurdu cümleler.
Liseden sonra askerlikte bitti. Derken yine bir kız çıktı karşıma. Bukez cümleler gibi kısa bitsin istemiyordum. Bembeyaz tüyleri olan yavru bir tavşan kadar şirindi çünkü.Ben adını dahi doğru düzgün söyleyemeden aşık oldum o şirinliğe.Hergece uzatırdım evimin yolunu.Zira Onun evi biraz ters bir yerdeydi.Tek düşüncem onu birdaha nezaman yada nekadar görebilceğimdi..Tam aynaları kendime doğru çevirmiştimki...Kısa keseyim , zira oda kısa kesmişti ilişkimizi.Ben iki kelime edemeden yarım kaldı yine cümlem. Ama bu cümle diğerlerinden farklıydı bu kez. İlk defa aşık olmuştum.Onun bu kısa kesmişliğiyle ben kahrettim kendimi. Bugün farkettim. Onun gidişiyle binlerce kelime gelmiş aklıma. Meğer kısa kesmek gerekirmiş bir aşkı, yazabilmek için.
Şu sıralar binlerce kelimeyle evliyim ama bu kez sen yoksun. Keşke yanımda olsaydın . Artık iki kelimeden fazlasını söyleyebiliyorum. Hatta uzun cümleleri dahi tek nefeste söyleyebiliyorum. AMA..
Uzun zaman sonra seni dün sahilde gördüm.Gözlerimin seni gördüğünde yaşadığı çocuksu heyecanın aynısını kalbimede yaşattım. Yanına doğru gelip sana iki kelime edicktim. Bu kez yapacaktım bunu... Ama heyecandan olsa gerek ellerinden tuttuğun kişiyi farketmedim. Bu kez ben iki kelime etmeden oradan uzaklaştım.....
Kimbilir birgün bu yazıyı sende okursun.Sana birtürlü diyemediğim o iki kelimeyi yazıcam şimdi alt satıra. O yüzden bu kısmını sadece sen oku olurmu?
Seni sevmiştim....
